Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czubek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czubek. Pokaż wszystkie posty

sobota, 19 lipca 2025

recenzja Czubka cd Wszyscy, wszystko, wszędzie

Audiobook zbioru opowiadań Czubek już w sprzedaży, a także na Storytel :) 

A oto kolejna recenzja:  

"Bohaterowie, wisząc na marginesie życiorysów, gdzie ból staje się niewygodnym towarzyszem, nie akceptują swoich odczuć, społecznych wymogów. Wielu z nich nieustannie tłumaczy sobie, kim są, szuka sposobów na radzenie sobie z samym sobą, na dopasowanie się. Każdy z nich to jednocześnie indywiduum i tłum.

Tematy, trudne i ważne, przepracowywane są z niepowodującą wyrzutów sumienia lekkością i humorem."
Monika Stępień, poetka, plastyczka, menager kultury. Zajmuje się poezją i debiutami poetyckimi także naukowo.


czwartek, 17 lipca 2025

Recenzja Czubka cd.

 Czubek... ja już o nim prawie zapomniałam. Audiobook już w sprzedaży i na Storytel

A tu nagle recenzja od Al, aż się uśmiechnęłam :)    

"Czubek" to zbiór siedmiu opowiadań autorstwa Bożeny Kraczkowskiej, który zbiera mieszane opinie. Niektórzy czytelnicy chwalą oryginalny styl autorki, bogaty w metafory i niejednoznaczne przesłania, a także głębię poruszanych tematów, takich jak miłość, samotność, czy poszukiwanie szczęścia. Inni z kolei uważają, że język Kraczkowskiej jest trudny w odbiorze, a opowiadania wymagają skupienia i czasu, co może zniechęcać. Pozytywne opinie:

  • Oryginalny styl:
    Autorka stosuje metafory i język, który nie jest typowy dla literatury popularnej, co dla niektórych czytelników jest dużym atutem.
  • Głębokie tematy:
    Opowiadania poruszają ważne i uniwersalne tematy, skłaniające do refleksji nad życiem i ludzkimi emocjami.
  • Nieoczywistość:
    Brak prostych rozwiązań i podawania wszystkiego na tacy, zmusza czytelnika do samodzielnego interpretowania i analizowania treści.
  • Ilustracje:
    Doskonałe ilustracje autorstwa Marjeli Flow, które współgrają z treścią opowiadań. 

  • Trudny odbiór:
  • Niektórzy czytelnicy uważają, że język Kraczkowskiej jest zbyt skomplikowany i męczący w odbiorze.
  • Wymagająca lektura:
    Konieczność skupienia i poświęcenia czasu na zrozumienie opowiadań może być przeszkodą dla osób szukających lekkiej i szybkiej lektury.
  • Brak jednoznaczności:
    Niektórzy czytelnicy oczekują bardziej klarownego przekazu i prostszych rozwiązań, co w przypadku "Czubka" może nie być spełnione. 

  • Podsumowując: 
  • "Czubek" to zbiór opowiadań dla czytelników, którzy cenią sobie oryginalny styl, głębokie tematy i nie boją się wyzwań intelektualnych. Osoby preferujące lżejszą literaturę mogą uznać lekturę za trudną i męczącą. 
Dziękuję Al :) 

środa, 16 lipca 2025

audiobook Czubek

 Właśnie ukazał się audiobook mojego zbioru opowiadań "Czubek" :) zawiera wszystkie opowiadania, ciekawa jestem jak słucha się mojego faworyta, czyli "Pająka", mam słabość do tego opowiadania :) 

Czyta: Joanna Gleń 

zapraszam do wysłuchania

https://www.empik.com/czubek-kraczkowska-bozena,p1626581384,ebooki-i-mp3-p



Czyta aktorka Joanna Gleń

załączam też najnowszą recenzję z Rynek-ksiazki.pl
🙂
"Są książki, które przeczytamy i odstawiamy na półkę. Może jeszcze porozmawiamy o nich w gronie znajomych. Może po jakimś czasie wrócimy do tytułu. Ale do takich książek nie należy „Czubek” Bożeny Kraczkowskiej. Siedem historii napisanych z językowym szaleństwem zjednują sobie czytelnika od razu i dawkują mu informacje, zmuszają do uważnego czytania, do zanurzenia się w problemach, które gdzieś po drodze dotykają każdego z nas. Autorka czuje się bardzo dobrze tak w poezji, jak i w prozie. A jeśli używa wulgaryzmów, to nie nadużywa ich, co się ceni, bo w niektórych lekturach jest ich nadmiar i jest to męczące. „Czubek” to książka zilustrowana intrygującymi, niepokojącymi obrazami, a jednak świetnie współgrającymi z losami bohaterów kolejnych historii. Ilustracje wykonała Marjela Flow Ef."



wtorek, 25 lutego 2025

recenzja Czubek

 robię się sentymentalna? Kto jeszcze pamięta ten zbiór opowiadań Czubek? :) 

a tu objawiła mi się recenzja, którą z przyjemnością sobie wklejam

Trzeba powiedzieć wprost – to nie są opowiadania przyjemne. Budzą drzemiący w człowieku strach przed tym, że umrze, nie odkrywając sensu własnego życia. Nie odkrywając każdej z wielu swoich twarzy. Zresztą kto wie, może i w szaleństwie jest metoda… Czytając ten zbiór przeżyłam swoiste katharsis. To, co zepchnęłam gdzieś w głąb siebie, wypłynęło. Powróciło, ale już nie jako koniec, ale raczej jako początek czegoś pięknego.
Kinga Michalska (Esa Czyta), esaczyta.blogspot.com



niedziela, 5 lutego 2023

Czubek - recenzja

 "Każde życie, każdy dzień i każda historia mają swój początek. Albo czubek, jak twierdzi jedna z bohaterek stworzonych przez Bożenę Kraczkowską.


Czy odnajdziesz swój, gdy przeczytasz ostatnią kartkę „Czubka”?

Bożena Kraczkowska to dziennikarka i pisarka. Dla przyjemności śpiewa, zatrzymuje ulotne chwile na zdjęciach i komponuje muzykę. Z wykształcenia bowiem jest także muzykiem. Wydała tomiki poezji, powieść i zbiory opowiadań. To wszystko znajdziecie w notce biograficznej, którą zamieszczono przy okładce „Czubka”. Co ważne jednak, każde z tych słów jest zbędne. By wiedzieć, że Kraczkowska jest artystką i osobą wrażliwą na piękno, wystarczy rozpocząć czytanie jednego z sześciu opowiadań zamieszczonych w nowo wydanym zbiorze.

Ostatnio czytałam zbiór opowiadań innej autorki, acz wydany przez to samo wydawnictwo: Novae Res. Zżymałam się na przesadną ilość treści ideologicznych i religijnych, które zaserwowano w każdym opowiadaniu. W „Czubku” Bóg także się pojawia, i to dość często. Jest obecny w życiu bohaterek, lecz wiara w niego nie zostaje narzucona czytelnikowi. W fantastycznym świecie, w którym kobiety rozmawiają z przyrodą ożywioną i nieożywioną, każda siła wyższa jest tylko kolejnym elementem świadczącym o tym, że bohaterki – tak jak sama autorka – są artystkami i bardzo czułymi instrumentami do odbierania bodźców ze świata. Przede wszystkim tych, których zwykli ludzie nie widzą.

Opowiadania Kraczkowskiej, choć opisują różne kobiety, zdają się dotyczyć jednej. Dzielą one wspólne cechy, i to bardzo charakterystyczne. Wszystkie kochają zwierzęta i ratują robaki. Dla każdej na pewnym etapie życia ważne jest jakieś zwierzę, np. pies lub niedźwiedź. Wszystkie cenią puste ściany: do zapisywania notatek lub oczekiwania na przełom w życiu, kiedy to będzie można zapełnić przestrzeń obrazami. Wszystkie też mogłyby zostać uznane za osoby psychicznie chore. Kto to słyszał rozmawiać z niewidzialnymi postaciami i drzewami? Czyścić pomieszczenie tak zacięcie, aby nie pozostał w nim choćby pyłek kurzu? Woleć spędzać czas samotnie w domu niż umówić się z rodziną lub przyjaciółmi?

To, co powszechnie rozumiane jako wariactwo, w opowiadaniach Kraczkowskiej stanowi dopiero początek – czubek – magicznej i pięknej historii. Czytając każde z nich, utożsamiałam się z bohaterkami. A raczej bohaterką, bo – jak wspomniałam – dla mnie to była wciąż ta sama kobieta, tylko ukazana może… w innym życiu? Innym wymiarze? Odniosłam też silne wrażenie, że zbiór opowiadań „Czubek” jest pewnego rodzaju autoportretem autorki. Że Kraczkowska opisała bohaterki tak, jak widzi i czuje samą siebie.

Ale autorka zbioru opowiadań opisała również mnie. Nie tylko odnalazłam w bohaterkach (bohaterce) moje cechy, ale nawet jedna z nich otrzymała moje imię. Tym bardziej się cieszę, że miałam okazję przeczytać „Czubek”. Dostarczył mi dużo materiału do refleksji. Nad sobą, światem i relacją ludzi z naturą. W przyszłości chętnie sięgnę po kolejne pozycje Kraczkowskiej, co Wam również gorąco polecam."
Olga Kublik
(olga.kublik@dlalejdis.pl)



czwartek, 14 lipca 2022

Czubek w DKK

 Kilka słów o lipcowym Dyskusyjnym Klubie Książki w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej, ponieważ było m.in. o Czubku.

Bardzo byłam ciekawa, jak książkę i zawarte w niej opowiadania odbiorą osoby nieznające ani mnie, ani mojej twórczości, czyli obiektywne :)

Było bardzo emocjonująco. Jako moderatorka i autorka tylko słuchałam i czasami wyjaśniałam. Fantastyczne było to, co ludzie z tych opowieści wybierają dla siebie, z czym się utożsamiają, a co odrzucają. Opowiadanie Czubek wzbudził najwięcej kontrowersji. Klubowicze między sobą ścierali się na argumenty. Dyskusja była bardzo merytoryczna. Jedna pani powiedziała, że Czubek jest jej najbliższą opowieścią, bo czytała go podczas pobytu w "psychiatryku", po załamaniu. Tak to sama ujęła. I Czubek bardzo jej pomógł. "Wyszłam do rzeczywistości zupełnie innym człowiekiem". Po jej słowach zrobiło się tak cicho, tak bardzo cicho...

Ktoś inny powiedział, że czasami musi nas potrącić tramwaj, żebyśmy się ocknęli i dla niego Czubek jest takim tramwajem. 

To była dla mnie wielka rzecz.

A ponieważ do klubu należy m.in. Antoni Janowski vel Tolo Szaleńczyk, na zakończenie zaśpiewałam jego wiersz "Szafirowe łzy". Wszystkim spodobało się wprowadzenie do dyskusji elementu poezji śpiewanej :) zatem za miesiąc znowu coś zaśpiewam. 

A za kilka dni dam relację ze spotkania z Wacławem Radziwinowiczem, ekspertem od spraw rosyjskich, z którym rozmawiałam 11 lipca w ramach Galerii Jednej Sylwetki. Też było gorąco, bo rozmawialiśmy o Rosji i Ukrainie. 

A w sierpniu w Galerii będzie pani Irena Telesz-Burczyk, aktorka teatru im. Jaracza w Olsztynie. Już jesteśmy posłowie. Tak że tak :) 

i kilka zdjęć ze spotkania 7 lipca 2022 r., Czytelnia Książek WBP w Olsztynie 




Spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki, 7 lipca 2022 r., Czytelnia Książek WBP w Olsztynie 

sobota, 25 kwietnia 2020

program Moniki Stępień i Marty Wiśniewskiej

"Jak pisać o tych sprawach? Erotyzm w literaturze. Live"
Autorki programu: Monika Stępień (krytyk literatury) i Marta Wisniewska (redaktor radia UWM FM) prowadzą raz w tygodniu dyskusje transmitowaną live na facebooku.
Bardzo ciekawy pomysł, dziewczyny rozkminiają różne tematy zawsze podając przykłady z literatury.
Odnotowuję ten fakt, gdyż w ich programie pojawiły się aż dwa moje utwory - "Pieprznik polepsznik" i fragment "Czubka".
To dla mnie wielka radość i ogromna satysfakcja.
Dziekuję ❤



środa, 18 marca 2020

ebooki Bożena Kraczkowska

Wróciłam z lasu. To się nie zmienia - długie spacery, patrzenie w niebo, bo tam ptaki kluczami lecą.
I zdaje się, że obecnie tylko one wiedzą gdzie i po co lecą... Można by rzec - szczęściarze :)

polecam ebooki moich książek. Łatwość kupienia, bezdotykowo, od razu wpada do urządzenia, niezłe rozwiązanie na trudne czasy.

to link na stronę, gdzie można zamówić wszystkie lub jedną książkę.




poniedziałek, 11 listopada 2019

Czubek-recenzja Czytam Dla Przyjemności

Pojawiła się nowa, bardzo wnikliwa i przez to ciekawa recenzja CZUBKA. Artykuł ukazał się na blogu Czytam Dla Przyjemności. Pozwalam sobie na wklejenie całego materiału wraz z linkiem odsyłającym do strony Autorki.

https://czytamdlaprzyjemnosci.blogspot.com/2019/11/107-czubek-bozena-kraczkowska.html?fbclid=IwAR0pwfDPMOiDM_h-g0qtmiMSqVLvqpMJ6rxuCPiHAToQGX6XHZvHAfUtXkY

... prawda jest taka, że jeśli ktoś będzie chciał się z tobą spotkać,
znajdzie sposób i czas,
jeśli nie będzie chciał, znajdzie usprawiedliwienie.



Witam was serdecznie!
Korzystając z wolnej chwili przeczytałam tomik opowiadań pt. "Czubek" Bożeny Kraczkowskiej. Już na wstępie zaznaczę, że nie jest to lektura łatwa, lekka i przyjemna. Nie pozwala ona czytelnikowi spieszyć się. Wymaga ona skupienia i wyciszenia podczas czytania. Tematy, które porusza pani Bożena są niezwykle trudne i bolesne. To nie będą cukierkowe opowiadania, ale opowiadania pełne  alegorii, które pod maską potworów i różnych majaków pokazują brutalną prawdę o życiu ludzi, odkrywając ich uczucia i psychikę.
Żyjemy w czasach, gdy każdy z nas goni za ułudą sukcesu, zapominając o tym co jest  w życiu najważniejsze. Pomimo że otaczają nas ludzie, rodzina i znajomi, często czujemy się osamotnieni. Gdy dopadają nas problemy i potrzebujemy się komuś wygadać, okazuje się że nie ma nikogo, kto poświęciłby nam swój czas. Wszystko można kupić oprócz zdrowia, szczęścia i czasu.

Bohaterki opowiadań zmagają się ze swoimi demonami. Są na rozstaju dróg i muszą dokonać wyboru, jak ma wyglądać ich dalsze życie. Spotkacie problem uzależnienia od alkoholu, samotności, depresji, myśli samobójczych czy  też braku odczuwania miłości rodzicielskiej. 
Bezimienna bohaterka opowiadania "Czubek" próbuje uporządkować swoje życie po rozwodzie. Jest znaną pisarką, mającą rzeszę fanów swojej twórczości. Jednak kobieta przeżywa kryzys egzystencjalny. Punktem kulminacyjnym są jej 50. urodziny. Rozważania, które prowadzi momentami sprawiają wrażenie, że kobieta popada w obłęd. Wspomina traumatyczne wydarzenia ze swojego dzieciństwa, które ciągle w niej tkwią, mimo że minęło kilkadziesiąt lat. Widzi i słyszy coś czego nie ma fizycznie. A może to  rozsądek i sumienie dochodzą do głosu?
Pojawią się tajemnice, które nie mogą ujrzeć światła dziennego. Jest to dodatkowy balast, który nosi bohaterka opowiadania "Mały człowiek z wielkim psem".  Joanna, artystyczna dusza nie potrafi sprostać wymaganiom jakie stawia przed nią rodzicielstwo. Panicznie boi się, że dziecko będzie ją ograniczać i nie spełni się jako malarka. Jak długą drogę przejdzie Joanna, aż przekona się o swojej wielkiej miłości do syna? To już musicie sami sprawdzić. 

Jeżeli macie chwilę, proszę weźcie do ręki zbiór opowiadań "Czubek". Oddajcie się lekturze i pozwólcie, aby refleksja dotycząca otaczającego nas świata pozwoliła wam odpowiedzieć na nurtujące was pytania. Z pewnością znajdziecie wśród 7 opowiadań, to które was  szczególnie zachwyci. W każdym z opowiadań możecie przejrzeć się jak w krzywym zwierciadle. Być może zostanie w was poruszona czuła struna, która przypomni wam o przykrych sytuacjach. Jednak jestem pewna, że odkryjecie drugie dno, które ukryła autorka w opowiadaniach, które z pozoru mogą wydawać się absurdalne, bo oderwane od rzeczywistości. Ale kto z nas nie zmaga się z własnymi potworami, które potrafią dopaść w najmniej oczekiwanym momencie. 
Ładunek emocjonalny, którym zostaniecie wręcz zbombardowani, wywoła w was niedowierzanie, szok, złość i na końcu uśmiech. Bo z każdej sytuacji jest wyjście, tylko trzeba je odszukać. Pozwolić sobie pomóc, chociaż na zewnątrz będziecie krzyczeć, że nie potrzebujecie niczyjej pomocy, bo dacie sobie radę sami.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Bożenie Kraczkowskiej.

Dodam tylko, że książka jest przeznaczona na book tour. Gorąco zapraszam do udziału w tej zacnej inicjatywie czytelniczej.
Życie to nie jest romantyczna powieść,
życiu trzeba umieć sprostać.






piątek, 15 lutego 2019

Czubek_recenzja Magii słów

miło czytać kolejną recenzję, tym razem Magia słów - dziękuje 💓

"Jest to zbiór 7 opowiadań, z czego jedno jest tym samym opowiadaniem, tylko w języku angielskim. Wszystkie są napisane z perspektywy ludzi, oprócz jednego, które jest napisane z perspektywy owada. Tematyka jest niezwykle rozległa - starość, poczucie samotności, alkoholizm, rodzicielstwo, przeznaczenie, walka ze słabościami, życie i śmierć - to tylko niektóre z nich. Mam wrażenie, że każdy znajdzie w nich dla siebie coś 
innego. Moim ulubionym jest zdecydowanie "Mały człowiek z wielkim psem", które wywołało we mnie ogrom emocji. Bo te opowiadania właśnie takie są. Sprawiają, że odczuwamy szereg emocji, przeszywają na wskroś, a przy tym są napisane z humorem i odrobinką absurdu. Wszystko to, w moim odczuciu, składa się na bardzo dobrą, wartościową całość. 

Książka ta zawiera 188 stron, pełnych nieoczywistych emocji. Dodatkowo, zachwyca mnie okładka, która po pierwszym spojrzeniu na nią, już przeszyła mnie do głębi. Cieszę się, że dołączyła do mojej, wciąż rozrastającej się biblioteczki.

Zazwyczaj nie jestem największą fanką czytania po angielsku, bo mam wrażenie, że nie zrozumiem czegoś tak jak powinnam, ale tutaj opowiadanie w tym języku czytało mi się bardzo przyjemnie, a jak czegoś nie byłam pewna, to zawsze mogłam odwrócić stronę na wersję polską. Naprawdę świetny pomysł! :)

Podsumowując, uważam tę pozycję za wartościową, więc polecam, szczególnie fanom krótkich form, dla których przekaz nie musi być powiedziany wprost. "
link do recenzji

piątek, 1 lutego 2019

CZUBEK_recenzja dlaLejdis.pl


Recenzja ukazała się na portalu dlaLejdis.pl

Każde życie, każdy dzień i każda historia mają swój początek. Albo czubek, jak twierdzi jedna z bohaterek stworzonych przez Bożenę Kraczkowską.


Czy odnajdziesz swój, gdy przeczytasz ostatnią kartkę „Czubka”?

Bożena Kraczkowska to dziennikarka i pisarka. Dla przyjemności śpiewa, zatrzymuje ulotne chwile na zdjęciach i komponuje muzykę. Z wykształcenia bowiem jest także muzykiem. Wydała tomiki poezji, powieść i zbiory opowiadań. To wszystko znajdziecie w notce biograficznej, którą zamieszczono przy okładce „Czubka”. Co ważne jednak, każde z tych słów jest zbędne. By wiedzieć, że Kraczkowska jest artystką i osobą wrażliwą na piękno, wystarczy rozpocząć czytanie jednego z sześciu opowiadań zamieszczonych w nowo wydanym zbiorze.

Ostatnio czytałam zbiór opowiadań innej autorki, acz wydany przez to samo wydawnictwo: Novae Res. Zżymałam się na przesadną ilość treści ideologicznych i religijnych, które zaserwowano w każdym opowiadaniu. W „Czubku” Bóg także się pojawia, i to dość często. Jest obecny w życiu bohaterek, lecz wiara w niego nie zostaje narzucona czytelnikowi. W fantastycznym świecie, w którym kobiety rozmawiają z przyrodą ożywioną i nieożywioną, każda siła wyższa jest tylko kolejnym elementem świadczącym o tym, że bohaterki – tak jak sama autorka – są artystkami i bardzo czułymi instrumentami do odbierania bodźców ze świata. Przede wszystkim tych, których zwykli ludzie nie widzą.

Opowiadania Kraczkowskiej, choć opisują różne kobiety, zdają się dotyczyć jednej. Dzielą one wspólne cechy, i to bardzo charakterystyczne. Wszystkie kochają zwierzęta i ratują robaki. Dla każdej na pewnym etapie życia ważne jest jakieś zwierzę, np. pies lub niedźwiedź. Wszystkie cenią puste ściany: do zapisywania notatek lub oczekiwania na przełom w życiu, kiedy to będzie można zapełnić przestrzeń obrazami. Wszystkie też mogłyby zostać uznane za osoby psychicznie chore. Kto to słyszał rozmawiać z niewidzialnymi postaciami i drzewami? Czyścić pomieszczenie tak zacięcie, aby nie pozostał w nim choćby pyłek kurzu? Woleć spędzać czas samotnie w domu niż umówić się z rodziną lub przyjaciółmi?

To, co powszechnie rozumiane jako wariactwo, w opowiadaniach Kraczkowskiej stanowi dopiero początek – czubek – magicznej i pięknej historii. Czytając każde z nich, utożsamiałam się z bohaterkami. A raczej bohaterką, bo – jak wspomniałam – dla mnie to była wciąż ta sama kobieta, tylko ukazana może… w innym życiu? Innym wymiarze? Odniosłam też silne wrażenie, że zbiór opowiadań „Czubek” jest pewnego rodzaju autoportretem autorki. Że Kraczkowska opisała bohaterki tak, jak widzi i czuje samą siebie.

Ale autorka zbioru opowiadań opisała również mnie. Nie tylko odnalazłam w bohaterkach (bohaterce) moje cechy, ale nawet jedna z nich otrzymała moje imię. Tym bardziej się cieszę, że miałam okazję przeczytać „Czubek”. Dostarczył mi dużo materiału do refleksji. Nad sobą, światem i relacją ludzi z naturą. W przyszłości chętnie sięgnę po kolejne pozycje Kraczkowskiej, co Wam również gorąco polecam.

Olga Kublik
(olga.kublik@dlalejdis.pl)

Pani Olgo - dziękuję 💓




czwartek, 24 stycznia 2019

recenzja Eli na gorąco :)

Napisała do mnie Ela. Zaczęła czytać Czubka i napisała maila. Na gorąco:

Od Twoich, za przeproszeniem, kurw w wyrazach oraz czubków w analizach, aż mi się w moim czubku kręci. Kurewsko dobrze wyrażasz emocje. Siarczyście. Gratuluję. Piękne obrazy słowem malowane. Psychologia. Cześć i chwała. Pozdrawiam. EM"

I to jest recenzja!
Elu - dziękuję  💖 

wtorek, 22 stycznia 2019

Czubek_recenzja Czytanienaplatanie

zakwitły styczniowe tulipany  💗
 
Otrzymałam z Wydawnictwa kolejną recenzję.
Dziękuję autorce za spostrzeżenia. To bardzo cieszy, że ktoś w "kosmosie" wnikliwie przyjrzał się światom moich bohaterów.

"Dziś mam dla Was znów opowiadania wzruszające, głębokie i wręcz przeszywające.

 O niedostosowaniu do oczekiwań świata. O wewnętrznym zagubieniu, rozpaczy i stracie. Aż kipiące od trudnych emocji, często nie nazwanych wprost, ukrytych pod uśmiechem na pokaz.
Artystyczne dusze, które nie znajdują zrozumienia, często nawet w sobie samych. Zagubione i stęsknione, wystraszone i pełne cierpienia. 
Każda historia ma jednak iskrę nadziei, nawet ta najsmutniejsza "Czubek" i najbardziej wzruszająca "Mały człowiek z wielkim psem".

Urzekł mnie niewymuszony, absurdalny wręcz humor i styl autorki. Wplatany w tematykę depresji, uzależnień, niedostosowania, ten humor jest jak przebłysk światła w ciemnej uliczce.
To nie jest książka, którą można przeczytać w biegu. Warto poświęcić jej czas i uwagę.
Zachwycona opowiadaniami poczytałam o autorce i okazuje się, że pisze powieści, opowiadania, wiersze, teksty piosenek (m.in. "Do raju furtki trzy" Maryli Rodowicz) i śpiewa."

Czytanienaplatanie 

niedziela, 16 grudnia 2018

CZUBEK_recenzja_Kulturatka.pl

kolejna recenzja Czubka, tym razem portalu Kulturatka.pl

Oto kilka krótkich historii. Historii nieoczywistych, niepokornych, niejednoznacznych. O czym? O życiu, jak to zwykle bywa. Ale też trochę o śmierci. I o miłości (tej chcianej i tej nie), o walce z uzależnieniem, z potworami i z tornadami, o samotności i wolności. O przeznaczeniu, które – prędzej czy później – dogoni każdego.
To nie są historie dla tych, którzy się spieszą. Tutaj potrzebny jest czas, spokój, skupienie. Oderwanie od wszystkich i wszystkiego, które może przynieść zaskakujące efekty. Bez oczywistych zakończeń, bez prostych odpowiedzi. Za to z odrobiną absurdalnego humoru i językowym szaleństwem, które uzależnia. I z niesamowitymi ilustracjami Marjeli Flow, dopowiadającymi w subtelny sposób to, co siedzi gdzieś głęboko w głowach bohaterów.

Esa Czyta
Trzeba powiedzieć wprost – to nie są opowiadania przyjemne. Budzą drzemiący w człowieku strach przed tym, że umrze, nie odkrywając sensu własnego życia. Nie odkrywając każdej z wielu swoich twarzy. Zresztą kto wie, może i w szaleństwie jest metoda… Czytając ten zbiór przeżyłam swoiste katharsis. To, co zepchnęłam gdzieś w głąb siebie, wypłynęło. Powróciło, ale już nie jako koniec, ale raczej jako początek czegoś pięknego.
Kinga Michalska (Esa Czyta), esaczyta.blogspot.com


Wszyscy, wszystko, wszędzie
Bohaterowie, wisząc na marginesie życiorysów, gdzie ból staje się niewygodnym towarzyszem, nie akceptują swoich odczuć, społecznych wymogów. Wielu z nich nieustannie tłumaczy sobie, kim są, szuka sposobów na radzenie sobie z samym sobą, na dopasowanie się. Każdy z nich to jednocześnie indywiduum i tłum.
Tematy, trudne i ważne, przepracowywane są z niepowodującą wyrzutów sumienia lekkością i humorem.
Monika Stępień, poetka, plastyczka, menager kultury. Zajmuje się poezją i debiutami poetyckimi także naukowo.

poniedziałek, 10 grudnia 2018

Czubek na liście Książkoholików

Książkoholicy wybrali najciekawsze książkowe premiery tygodnia.
CZUBEK jest wśród nich
Dziękuję 💖


czwartek, 6 grudnia 2018

zbiór opowiadań Czubek - recenzja TAMczytam


.
CZUBEK jest w księgarniach. Cieszę się tym bardziej, że rok 2018 był bardzo smutny i zwyczajnie zły. Nie wydarzyło się w nim nic dobrego. No może tylko to, że podjęłam decyzję o zmianie  pracy.
Przetrwałam ten rok dzięki wsparciu i obecności przyjaciół.
W przyszłym roku będę obchodzić 20-lecie pracy twórczej, więc Czubek ładnie wpisuje się w planowane spotkania 😍

Oto pierwsza recenzja książki. Wkleję ją całą, ale też podam link. 
Dziękuję Karolinie G., autorce bloga TAMczytam przede wszystkim za zatrzymanie się, przeczytanie i opisanie odczuć.
.
"Bożena Kraczkowska urodziła się w 1962 roku w Świdniku nieopodal Lublina. Aktualnie mieszka oraz pracuje w Olsztynie, jako redaktorka i dziennikarka w Gazecie Olsztyńskiej. Z wykształcenia jest również muzykiem, wydała płytę CD „Wystarczy mnie lubić”.
Pisze prozę, w tym powieści dla dzieci i młodzieży: „Purpurowe Gniazdo”, zbiór opowiadań: „Mały człowiek z wielkim psem” oraz poezję – jest autorką tomiku wierszy pod tytułem „Da się żyć”. Bożena Kraczkowska interesuje się również fotografią, a jaj zdjęcia można było zobaczyć na wystawach w Polsce i za granicą. Prowadzi bloga Malachitowy Las. Pisała teksty piosenek dla takich wykonawców, jak Maryla Rodowicz czy Cezary Makiewicz, a utwór „Dziewczyna z granatem” promował serial TVP „Czas honoru: Powstanie”.
Bardzo cieszę się, że na skrzydełku okładki „Czubka” pojawiła się krótka notatka o autorce, a to niestety nie zdarza się zbyt często w przypadku wydawnictwa Novae Res. Chociaż raz nie musiałam przekopywać całego Internetu, ale zrobiłam to i przy okazji trafiłam na bloga Malachitowy Las, któremu z pewnością wkrótce przyjrzę się nieco uważniej.
„Czubek” to zbiór siedmiu niezbyt długich opowiadań. W końcu cała książka liczy sobie niespełna dwieście stron. Opowiadanie „Pająk” zostało przetłumaczone przez Ryszarda Reisnera na język angielski, więc tak naprawdę mówimy o sześciu opowiadaniach.
Bohaterką pierwszego z nich jest Bożena, pięćdziesięcioletnia kobieta, która poszukuje Boga i sensu życia oraz wyładowuje swoją frustrację na komputerze. Jest to niezwykle ujmujące opowiadanie, jedno z trzech, które najbardziej zapadło mi w pamięć. Doskonale pokazuje, jak przeznaczenie lubi z nas drwić.
Olga jest bohaterką kolejnej historii zatytułowanej „Fiołek Oriona”, która boryka się z samotnością i problemem alkoholowym. Dopiero gdy w wyniku przedawkowania leków trafiła do szpitala, jej stan zaczął budzić niepokój wśród jej bliskich. Ale czy bliskimi można nazwać osoby, które tak naprawdę są daleko od nas i naszych problemów?
Trzecie opowiadanie, które bardzo mi się podobało, nosi tytuł „Mały człowiek z wielkim psem”. Opowiada historię Joanny, malarki z wielkimi marzeniami i jej syna Jaśka. Chłopiec widywał się z mamą tylko w weekendy, w tygodniu mieszkał u jej siostry Majki, która nie miała swoich dzieci, a widząc, że z Joanny nie będzie matki, wzięła go do siebie, gdy miał osiem miesięcy. Ojciec Jasia znał go, lecz nie miał pojęcia, że chłopiec jest jego synem. Czy Joanna spełni swoje marzenia i poczuje się wreszcie prawdziwą matką?
Przybliżyłam Wam historie tylko trzech postaci, ale mam nadzieję, że zaciekawiłam Was na tyle, że sami zechcecie sięgnąć po ten krótki zbiór i poznać pozostałe opowiadania. Nie jest to książka prosta. Choć czyta się ją szybko, na co wpływ ma zdecydowanie ilość stron, należy poświęcić jej więcej uwagi.
„Czubek” potrafi sprawić, że czas płynie wolniej. Do każdej z tych historii należy podejść ze spokojem, najlepiej  zmroku z lampką wina albo kubkiem gorącej herbaty. Jest to świetna propozycja na jesienne wieczory.
Bożena Kraczkowska doskonale bawi się słowem, wprowadzając czytelnika w głąb umysłów wykreowanych przez nią bohaterów. Tej książki się nie czyta, tę książkę się chłonie. Językowe wariactwa i odrobina czarnego humoru są dużą zaletą tego zbioru.
„Czubek” to historie, które opowiadają o miłości, uzależnieniach, samotności, śmierci, przeznaczeniu, ale głównie o zwykłym życiu. Książka dedykowana jest raczej dojrzałym czytelnikom. W środku znajdują się fantastyczne ilustracje autorstwa Marjeli Flow. Jestem pewna, że nie przejdziecie obojętnie wobec tych sześciu opowiadań."
 .

sobota, 11 sierpnia 2018

Opercja Dexter i CZUBEK na półmetku

pracowite lato - prace nad wydaniem dwóch kolejnych książek - Operacja Dexter i CZUBEK - są na półmetku. Bardzo sprawnie poszła korekta, a to dzięki profesjonalnej robocie pani Pauliny Zyszczak.
Otrzymałam też pierwsze projekty okładek autorstwa Emila Melerskiego - bardzo mi się podobają.
Nawiązałam kontakt z amerykańską Fundacją GREY2K USA Worldwide.   
To dzięki Kathy Pelton, własnie z tej Fundacji, napisałam Operację Dexter. Zainspirowała mnie jej opowieść o tragicznym losie wielu chartów, które zmuszane są do biegania w wyścigach na kalifornijskich stadionach. 
Niestety, Kathy nie ma już z nami... Operacja Dexter jest moim hołdem dla niej i jej działalności. 

http://blog.grey2kusa.org/2012/10/meet-grey2k-usa-board-member-kathy.html
 Kathy Pelton z charcicą Molly 
więcej o Kathy pod tym linkiem

Okładek jeszcze nie mogę pokazać. Pokażę je po końcowych akceptacjach.  Ciekawa jestem ilustracji do Operacji Dexter i ułożenia graficznego CZUBKA z ilustracjami Marjeli Flow. To już na dniach.
Mam nadzieję, że tej jesieni będę mogła zorganizować pierwsze, promocyjne spotkania z Czytelnikami. Bardzo na to czekam :)

***
Niewyobrażalne cierpienie psów pokazują filmy. Z boku może to wygląda jak zwykła wywrotka, ot łapa się podwinęła i już. Te psy przewracają się w wyniku urazu - złamania łapy lub kręgosłupa. Tak potężne są w czasie biegu przeciążenia. 
Na pierwszym filmie widać jak psy łamią sobie łapy, taki pies już nigdy nie wróci do pełnego zdrowia, tylko niektórzy "trenerzy" leczą swoich żywicieli. Większość psów (z tego filmu wszystkie trzy) są usypiane. Są i tacy, którym nie opłaca się ani leczenie, ani eutanazja i wyrzucają zranione psy ulice. Dosłownie. Taki pies, jak ma szczęście, trafi do schroniska, a jak nie ma szczęścia - umrze w upale z głodu, braku wody, w niewyobrażalnych cierpieniach. 



na tym filmie biały chart ciągnie za sobą tylne łapy prawdopodobnie po urazie kręgosłupa.
GREY2K USA Worldwide walczy o zamknięcie stadionów.



środa, 30 maja 2018

projekty w robocie

Operacja Dexter i CZUBEK wysłane do wydawcy. Przypuszczalnie jesienią pierwsze promocje :)
odnotowuje, żeby zapamiętać, ufff, to była duża praca, teraz kolejne etapy, ale to już przyjemność,  muszę wyjechać...

i jeszcze refleksja, bo warto:  
"Sytuacja moja jest dramatyczna i, rzekłbym, rozpaczliwa – ja już od dłuższego czasu sugeruję delikatnie tym umysłom, umeblowanym “rozgłośnymi nazwiskami” że jednak i bez światowej sławy można coś znaczyć jeśli się jest naprawdę i bezwzględnie sobą; ale oni chcą abym ja naprzód stał się rozgłośny; dopiero wówczas wciągną mnie do swego inwentarza i będą się nade mną głowić." (Witold Gombrowicz, Dziennik)

kilka moich ulubionych rysunków autorstwa Marjeli Flow do CZUBKA

piątek, 14 listopada 2014

moje nowe opowiadanie

zapisuję, żeby było :)

"Najbardziej bała się szaleństwa. Tego że kogoś zabije. Zabije i nie będzie o tym wiedzieć. A oni przyjdą o świcie, wywalą granatem drzwi i zaaresztują ją. I nie będzie wiedzieć za co. Nie pozna sensu swojego czynu. Bała się więc braku sensu. Zazdrościła tym, którzy od tak, od niechcenia mówili: "to jest bez sensu" i zaczynali robić coś innego, ale tak samo bez sensu.
Bała się więc szaleństwa i bezsensu.
A jeszcze w dzieciństwie bała się być niegrzeczna. Bała się uwag w dzienniczku. Starała się więc być grzeczna. Była dobrą uczennicą. W ogóle zawsze dobrze się zapowiadała. Choć, oczywiście, co jakiś czas w dzienniczku pojawiały się uwagi: “weszła do klasy przez okno” albo “wbiła koledze cyrkiel w oko”, albo “tłukła książką po głowie kolegę”. W twardej okładce. Bez sensu.
Pół swojego życia starała się być normalna, żyć normalnie. Skończyła AWF, wyszła za mąż, urodziła syna. Wytrenowała syna na mistrza Europy, rozwiodła się, syn zginął w wypadku samochodowym...
Koniec.
Nie, bo właśnie początek."

tak zaczyna się moje nowe opowiadanie i wiem jak się skończy.
Bo zawsze najpierw piszę koniec, stąd wiem, jak się skończy :)