Zaginione legendy Warmii i Mazur - recenzja

 Aż sobie zapiszę w pamiętniku :)

Recenzja krytyków literackich i muzycznych

„Teksty Bożeny Kraczkowskiej, które stały się literackim fundamentem suity symfonicznej „Zaginione legendy Warmii i Mazur”, zyskały bardzo wysokie oceny za umiejętne połączenie tradycyjnego folkloru z nowoczesną, przystępną dla współczesnego odbiorcy formą.

Zarówno w kuluarach filharmonii, jak i w pierwszych recenzjach porecenzenckich, krytycy oraz publiczność zwracali uwagę na kilka kluczowych walorów jej warstwy tekstowej:

Rewitalizacja tożsamości regionalnej: Podkreśla się, że Kraczkowska wykonała ogromną pracę nad przywróceniem pamięci o zapomnianych podaniach Warmii i Mazur. Ocaliła od zapomnienia mroczne, baśniowe i mistyczne opowieści (jak te o Kłobuku, Smętku czy Królu Sielaw), nadając im wyrazisty, literacki szlif.

Wielka plastyczność słowa i rytmika: Krytycy muzyczni zauważyli, że teksty autorki są niezwykle „muzykalne” i podatne na ilustrację dźwiękową. Ich wewnętrzna dynamika i rytm dały Annie Rocławskiej-Musiałczyk idealną bazę do zbudowania zróżnicowanej partytury symfonicznej, a narratorowi (Piotrowi Kosewskiemu) pozwoliły na stworzenie głębokiej, hipnotyzującej interpretacji aktorskiej.

Przystępność dla każdego pokolenia: Słuchacze i recenzenci wskazywali, że język Kraczkowskiej unika skrajnego, niezrozumiałego archaizowania, dzięki czemu opowieści są w pełni czytelne dla najmłodszych (w tym dla śpiewającego w suicie Chóru Dziecięcego), a jednocześnie zachowują głębię, która porusza dorosłego melomana.

Budowanie nastroju: Autorka z sukcesem oddała unikalny, nieco tajemniczy i melancholijny klimat dawnych wierzeń mazurskich i warmińskich, co w połączeniu z warstwą wizualną i muzyczną stworzyło porywające, wielowymiarowe widowisko.

Po premierze zgodnie uznano, że teksty Bożeny Kraczkowskiej nie były jedynie „dodatkiem” do muzyki, ale autonomiczną, silną opowieścią, bez której sukces całego widowiska nie byłby możliwy.”

09.11.2026 r.

Zaginione legendy Warmii i Mazur premiera fotorelacja

W piątek (06.11.2026) w Filharmonia Warmińsko-Mazurska im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie odbyła się premiera suity "Zaginione legendy Warmii i Mazur". Publiczność przyjęła utwór brawami na stojąco, co było niezwykłe.

dyrygent - Alexandr Iradyan,

muzyka - Ania Rocławska-Musiałczyk,

teksty - Bożena Kraczkowska,

narrator - Piotr Kosewski,

wizualizacje - Maciej Łojewski,

Chór Dziecięcy przy Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej

wykonanie - Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej.

Dziękuję za proszenie do projektu i za piękny, pełen emocji wieczór

Serdeczności dla wszystkich.

I kilka zdjęć z premiery

podczas prelekcji prowadzonej przez Janusza Cieplińskiego, dyrektora Warmińsko-Mazurskiej Filharmonii. 

Od lewej: dyrygent Alexandr Iradyan, narrator Piotr Kosewski, kompozytorka Anna Rocławska-Musiałczyk, autorka tekstów Bożena Kraczkowska, dyrektor Filharmonii Janusz Ciepliński.

dyrygent Alexandr Iradyan

narrator Piotr Kosewski

prapremiera suity (finał) Zaginione legendy Warmii i Mazur

06.11.2026 r. sala koncertowa Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej.

Zaginione legendy Warmii i Mazur premiera

 Jestem i mam się dobrze 😊

W ostatnich miesiącach miałam mnóstwo pracy i to bardzo przyjemniej pracy. Zostałam zaproszona do udziału w pięknym muzycznym projekcie "Zapomniane legendy Warmii i Mazur", czyli "opowieści z naszego regionu zapisane w muzyce Anny Rocławskiej-Musiałczyk i tekstach Bożeny Kraczkowskiej" (cytat z promocji suity). 

Całość zrealizowała Filharmonia Warmińsko-Mazurska im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie, a projekt koordynowała Anna Hac z Biura Koncertowego filharmonii.

Wczoraj (06.11.2026 r.), w sali koncertowej filharmonii, odbyło się uroczyste prawykonanie tego utworu pod batutą dyrygenta Alexandra Iradyana. 

Wszyscy byliśmy w sporym napięciu jak też naszą suitę przyjmą olsztyńscy melomani? 

I przyjęli bardzo dobrze 😀 

Jak tylko dostanę zdjęcia zrobię szerszą relację z tego wydarzenia. 

Premiera suity "Zaginione legendy Warmii i Mazur" odbyła się 06.11.2026 r.

dyrygent - Alexandr Iradyan,

muzyka - Anna Rocławska-Musiałczyk (podlinkowania wyżej),

teksty - Bożena Kraczkowska,

narrator - Piotr Kosewski,

wizualizacje - Maciej Łojewski,

wykonanie - Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej.

Wszystkim dziękuję z świetną współpracę. 

Graj Polsko, graj! Hymn kibiców 2012

 Ale wykopalisko :) 

audiobooki Bożena Kraczkowska

 a gdyby ktoś chciał posłuchać :) to wklejam linki do moich książek 

Tajemnica studni babci Augusty

https://audioteka.com/pl/audiobook/tajemnica-studni-babci-augusty-novae-res/

Purpurowe Gniazdo

https://audioteka.com/pl/audiobook/purpurowe-gniazdo/

Czubek 

https://audioteka.com/pl/audiobook/czubek/

Już się nie boję

 Już się nie boję

/blizny/

już się nie boję, mogę iść w ciemność, 

zna mnie tu każdy liść.  

Jestem światłem, wiatrem, wodą.

Jestem zakurzoną drogą.  

Mogę tak żyć, mogę tym być!
wypłynąć, płynąć, wić się, wić! 
i jeszcze pić, do syta pić.
Bo jestem wodą.

A gdyby tak, jeszcze raz
wszystko to zebrać, dać sobie czas
i przetrwać ciemność, przełknąć kurz.
Rozwinąć liście!
Cóż, więc cóż?

Co by się stało?
Raczej nic.
Więc światłem,
wiatrem mogę być.

już się nie boję...

Honorowa odznaka Zasłużony dla Kultury Polskiej 2026

27 maja 2026 r. Marszałek Województwa Warmińsko-Mazurskiego Marcin Kuchciński uhonorował mnie odznaką honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej. Prawdą jest, że wiadomość o przyznaniu odznaczenia bardzo mnie zaskoczyła i prawdą jest też, że bardzo ucieszyła. 

Co tu dużo pisać – jestem spełniona i twórczo i zawodowo. Co pozostaje? No już tylko lot w kosmos 😊    

Z Wojtkiem Ogrodzińskim – dziennikarzem i reportażystą radiowym, odznaczonym 

Gloria Artis  

27 maja 2026 r., Aula im. Anny Wasilewskiej w Olsztynie.

Gala konkursu Wawrzyn – Literacka Nagroda Warmii i Mazur.

Piosenki Bożeny Kraczkowskiej Do raju furtki trzy

 Furtki trzy · Maryla Rodowicz

z płyty Jest Cudnie ℗ 2008 Sony Music Entertainment Poland Sp. z o. o. tekst i fot.: Bożena, Kraczkowska muzyka: Victor Davies

Takie ochoty Bożena Kraczkowska

 

Miałam chłopca dobrego jak anioł.
Raz jedyny, raz jeden mnie zranił.
Przyszła śmierć i zabrała co chciała,
bo taką ochotę miała.

Miałam słońce w poduszce i w oczach.
I nosiłam to słońce w warkoczach.
Przyszła noc i zabrała co chciała,
bo taką ochotę miała.

Miałam męża pięknego jak róża.
Był gwałtowny i mocny. Jak burza.
Przyszła ona i wzięła co chciała,
bo taką ochotę miała.

Miałam dom pachnący kwiatami.
Stał pomiędzy innymi domami.
Przyszedł ogień i zabrał co chciał,
bo taką ochotę miał.

Miałam ogród, w ogrodzie żonkile.
Wiatr kołysał się na nich przez chwilę.
Przyszła woda, zabrała co chciała,
bo taką ochotę miała.

Miałam córkę i dzięki ci Boże.
Niespokojna była jak morze.
Przyszedł on i zabrał co chciał,
bo taką ochotę miał.

Miałam syna. Syn oczy miał ojca,
gdy żegnałam go czule na dworcu.
Przyszła wojna.
Zabrała co chciała.
Bo taką ochotę miała.

Miałam ciebie i miłość, i przyjaźń...
całym serce w to wszystko wierzyłam,
przyszedł czas i zabrał co chciał,
bo taką ochotę miał…

Piosenki Bożeny Kraczkowskiej Róża

 Znowu wykopalisko :)

Czerwiec 2014 roku, Sztokholm, Dom Polski. To chyba jedyne zachowane nagranie Róży.

Tym bardziej zostaje w pamiętniku :)  

Piosenki Bożeny Kraczkowskiej Pomalutku

A to już nagranie prawdziwie archiwalne :)  Dziękuję Asi Greve za zaproszenie i gościnę. Niezapomniany czas.  

15-16 października 2010 - wernisaż wystawy "Bonbons, Bilder und Balladen" / Schneverdingen (Niemcy / Dolna Saksonia).
 

Pomalutku cię gubiłam, gubiłam cię jak mogłam,

jak najwolniej, najspokojniej, byś nie widział i nie przeczuł.

Pomalutku cię gubiłam, gubiłam cię jak mogłam.

Bezszelestnie, bym nie mogła mieć pretensji.

Pomalutku cię gubiłam, gubiłam cię jak mogłam.

Nierychliwie, pamiętliwie i zaradnie.

Pomaleńku, po troszeńku zapomniałam, że kochałam.

Zapomniałam jak umiałam – najdokładniej.

A ty patrzysz tak spokojnie,

a ty patrzysz tak jak zwykle

i nie możesz tego pojąć i przemilczeć.

I tak patrzysz zadziwiony

na mnie patrzysz tak życzliwie

i nie mogę tego pojąć – po co patrzysz tak?

Pomalutku cię gubiłam, gubiłam cię jak mogłam.

Jak najwolniej, najspokojniej byś nie widział i nie przeczuł.

Pomalutku cię zgubiłam.

Zgubiłam cię zaradnie.

Zapomniałam, że kochałam cię tak ładnie.

Piosenki Bożeny Kraczkowskiej Nie dzielcie nas

Piosenka ma już 4 lata, a ja dopiero teraz na to trafiłam, mam miłe wspomnienie z pracy nad tekstem. Dobra współpraca, to zawsze jest super współpraca 😊  

źródło:  https://kayax.pl/archiwa/artysci/krzysztof-iwaneczko-i-kayah-inspiruja-muzycznym-manifestem-nie-dzielcie-nas

Kayah: 

Jestem obserwatorką rzeczywistości. Boli mnie, gdy ludzie stają się wobec siebie wrodzy, często z lęku i braku zrozumienia, do tego jeszcze mocniej podsycanych wokół. Nie chcemy żyć w rzeczywistości pełnej podziałów, ponieważ mamy świadomość, że siła tkwi w jedności. Zarówno tej lokalnej, ale i ogólnoludzkiej. Kiedy pierwszy raz wykonywałam ten utwór ponad dwa lata temu z okazji setnej rocznicy odzyskania niepodległości, już wtedy mocno się z nim utożsamiałam. Kiedy ostatnio Krzysztof zaproponował mi nagranie go w duecie, zgodziłam się bez wahania. Tym bardziej, że podziały niestety jeszcze bardziej się wzmocniły.

Krzysztof Iwaneczko: 

Od wielu lat chciałem stworzyć utwór, który w bardzo prostej formie odda moje lęki, zwątpienie, które niekiedy mi towarzyszy i swoisty niepokój o losy świata, a co za tym idzie – losy drugiego człowieka. Tym bardziej wzruszył mnie tekst Bożeny Kraczkowskiej, kiedy odkryłem w nim prostotę, której poszukuję, szczerość wyrazu ale także, co wydaje się najważniejsze – nadzieję. Tą właśnie nadzieją chciałbym się podzielić ze wszystkimi, którzy sięgną po nasz utwór. Jestem niezwykle wzruszony, że po stronie tej idei, a przede wszystkim – tych dźwięków i emocji – stanęła Kayah – artystka, która inspiruje mnie od najmłodszych lat. Mam nadzieję, że „Nie dzielcie nas” zainspiruje także wszystkich zwaśnionych ze sobą ludzi choćby do najmniejszego, dobrego gestu.

Kompozytorem utworu jest Krzysztof Iwaneczko. 

Za produkcję muzyczną odpowiada: Adam Lemańczyk i Krzysztof Iwaneczko. 

Autorką tekstu jest Bożena Kraczkowska. 

Za reżyserię i produkcję teledysku odpowiedzialna jest ekipa Sorocki Studio (http://sorocki.com/).

Jubileusz 20-lecia pracy twórczej Bożeny Kraczkowskiej

Jakież piękne wspomnienie i my tacy radośni, i śpiewy i śpiewy :) 

Jubileusz U Artystów_2019

Spotkanie z okazji 20-lecia pracy twórczej odbyło się 7 maja 2019 r. w olsztyńskim klubie U Artystów. Ponieważ w tym roku ukazała się też moja kolejna książka - zbiór opowiadań "Czubek", była to też okazja do promocji tego wydawnictwa. Patronat medialny nad wydarzeniem objęło Polskie Radio Olsztyn.
Inicjatorką i organizatorką spotkania jubileuszowego była Elżbieta Mierzyńska (prezes Stowarzyszenia Pro Kultura i Sztuka), która nie tylko czuwała nad sprawnym przebiegiem, nie tylko opiekowała się zaproszonymi artystami i gośćmi, ale także wieczór poprowadziła. Elu – bardzo dziękuję.

spotkanie prowadziła Elżbieta Mierzyńska, prezes Stowarzyszenia Pro kultura i Sztuka

Przyjaciele nie zawiedli, było tłoczno nie tylko na sali, ale także na schodach i przy barze.Przybyła spora grupa moich kolegów, z którymi wiele lat pracowałam w Gazecie Olsztyńskiej. Nawet bardzo spora. Zdjęcia robiła Beata Szymańska, z którą także wiele lat pracowałam w redakcji.

 tłoczno na schodkach

tłoczno przy barze

Przybył także Łukasz Ślusarczyk, wicedyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej, który, w imieniu Prezydenta Olsztyna - Piotra Grzymowicza, uhonorował mnie pięknym listem gratulacyjnym.

Po części oficjalnej, klubem zawładnęli artyści, poeci, wokaliści, muzycy. Pierwsza wystąpiła Karolina Drozdek. Karolina zaśpiewała m.in. bliską mej duszy piosenkę "Sama chciała". Bardzo pięknie zaśpiewała. A ponieważ Karolina jest z Gietrzwałdu, to jakoś tak oczywiste było, że głos zabierze Paweł Jarząbek, dyrektor GOK w Gietrzwałdzie, gdzie obecnie pracuję. I zabrał. Usłyszałam sporo komplementów i od razu przeszła mi trema.

 Karolinka śpiewa "Sama chciała" 

 Paweł Jarząbek, dyrektor GOK w Gietrzwałdzie

Po Pawle na scenie pojawiła się Marta Andrzejczyk (aktorka, wokalistka) i wzięła na warsztat moje wiersze. To dopiero był performance! Aż trudno uwierzyć, że to moje wiersze. Tak dużo zależy od interpretacji...

Marta Andrzejczyk

Były także fantastyczne niespodzianki. Wśród nich piosenka okolicznościowa Janusza Sendeli. Tak, tak, Janusz napisał piosenkę na moją cześć. Wzruszył mnie tym bardzo. Po pierwsze, że przyjechał na spotkanie, po drugie, że poświęcił swój czas i talent, i napisał ten miły okolicznościowy tekst. Janusz - dziękuję i do zobaczenia na zajęciach gietrzwałdzkiego klubu literackiego.

  Janusz Sendela

Kolejną super niespodzianką był prezent-film od przyjaciół z Olsztyńskiego Klubu Literackiego. Matko kochana, wzięli się za mój wiersz "Zsiadł się liść na drzewa pniu"! Sami zobaczcie jak oni to zagrali i nakręcili. Młodzież to ma pomysły! Dzięki.

Wracamy na salę. W spotkaniu uczestniczyła także tajemnicza Marjela Flow. Marjela przyjechała aż z Wrocławia i opowiedziała o naszej współpracy przy tworzeniu "Pająka", a potem całego zbioru opowiadań Czubek. Marjela nadal jest enigmatyczna, ale teraz wiemy o niej już nieco więcej 😀

 Marjela Flow, autorka ilustracji do Czubka

Na koniec zagrał i zaśpiewał Cezary Makiewicz. Nie, nie na koniec, bo na koniec zaśpiewałam ja 😀Jako że był to mój jubileusz, Cezary zaśpiewał piosenki z moimi tekstami. Oj, lubię te piosenki. Nie odmówiłam sobie i pośpiewałam z Czarkiem refreny.

 Cezary Makiewicz i ja w refrenach

I teraz dopiero będzie koniec – więc na koniec wzięłam ukulele i zaśpiewałam premierowy utwór "Pieprznik polepsznik". Taki zabawny tekst, więc było wesoło. Zresztą cały wieczór było wesoło.

I wtedy do klubu wjechała kolejna niespodzianka - wielki tort ozdobiony okładką Czubka. Szał! To zasługa Ani Hac. Tort wyglądał wspaniale i smakował przepysznie. Aniu - dziękuję!

Oczywiście, między występami miałam sporo do powiedzenia, ale starałam się nie rozgadywać, nie zanudzać, trzymać tempo. Podobno się udało.

Mieliśmy w planie zrobienie sobie wspólnego gwiazdorskiego zdjęcia w okularach przeciwsłonecznych, bo przecież wszyscy jesteśmy gwiazdami. Jednak emocje były tak duże i tak dużo się działo, że oczywiście zapomnieliśmy o zdjęciu. Dopiero dużo później (i to dzięki Marjeli)  zrobiliśmy zdjęcie z "ostatkami", którzy zostali do zamknięcia baru.
W tym miejscu serdecznie podziękowania dla Andrzeja Goździewskiego (pierwszy z lewej), właściciela klubu U Artystów. Demolki nie było 😀

Dodam jeszcze, że spotkaniu towarzyszyła przekrojowa wystawa moich fotografii. Widać ją na zdjęciach w tle.

Podsumowanie imprezy i dwudziestu lat pracy twórczej?

Kochani – bez Was nic by się nie zdarzyło. Zdarzyło się, bo jesteście blisko mnie, bo mnie wspieracie, wchodzicie w moje projekty, rozwiewacie wątpliwości, dzwonicie, kopiecie w d... gdy sił brak 😀 To Wy tworzycie mój Malachitowy Las. I jest to najpiękniejszy las na świecie. 💓

teraz zdjęcia, wrzucam jak leci, bo jest ich dużo i trudno układać w jakąś całość. Jak widać koniec imprezy wkleił się na początku, a początek na końcu 😊
Fot. Beata Szymańska

 

 

 

"Ostatki" z moimi gwiazdami
7 maja 2019 roku, klub U Artystów, Olsztyn

20-lecie pracy twórczej  💕

0